(Бугун одатдагидан фарқли равишда ҳаётимда содир бўлган воқеани айтиб бермоқчиман. Ким билади дерсиз, балки сизга қизиқдир)

   Таҳорат қилиб одатдагидек Жума намозига шошиламан. Кўчагача кузатиб чиқаётган аёлим:
- Бизни ҳам дуо қилинг - деди табассум ила юзланиб.
- Йўқ, бутун дунёни дуо қиламан - деб шошилганча масжид томон йул олдим.

   Вақтлар тез ўтади. Навбатдаги хафта ва яна жума намози. Кийимларимни саранжомлаб, озода қилиб қўйган аёлим, ўтган сафарги гапини такрорлади.
- Бизни ҳам дуо қилинг - деди бегунох кўзлари билан жавдираб.
- Йўқ, бутун дунёни дуо қиламан - доимий жавобни қайтардим.
Кўзларида хайратни кўрган бўлсамда. У бошқа индамади.
   Яна бир жума...Яна ўша воқеа….
Бу сафар саволларга тўлиқ жавоб олишни истади чоғи. Доимгидан ташқари қўшимча савол берди.
- Нимага фақат бутун дунёни!?
- Нимага… Хоп...айтайлик фақат ўзини ўйлайдиган одамлар сизга ёқадими?
- Йуқ... ёқмайди..
-Анааа...кўрдизми...бандасига ёқмайдиган ҳолат худога хуш келармикан?
- Тўғри - деди кулиб ва ҳозиржавоблик билан гапни давом эттирди - Лекин…..биз Худодан нажот сўраймиз бошқа кимданам сўрардик, шунга бизи дуо қилишиз тўғрида.
- Эхх…. тентаквойим…. ахир ўша бутун дунёга сиз, ман, ўғлим ва оиламизнинг ҳамма аъзолари кирадику, тўғрими? - дедим.
- Ҳаа жудаям тўғри - ўзида йўқ хурсанд ҳолда гапими тасдиқлади.
   Орадан кунлар… ойлар ўтди…. Жуфти ҳалолим ўқишга кирди. Ҳозир Украинада таҳсил олади. Жумага шошиб кетар эканман. Қўл телефонимга аёлимдан СМС келди: (очиб қарадим)
 
“Бутун дунёни дуо қилиб қўйинг, азизим"

Беихтиер кузимга еш келди.

Албаттада, бизни мамлакатда Қирғизстонда даъват иши бошлангандан бери ҳар намоздан сўнг бутун умматга дуо қилинади, юқорида айтганидек, бутун умматга ота она дўсту биродар фарзандлар, ҳамма ҳаммаси киради !